નિબંધોમાં આવતાં પાત્રોની લાક્ષણિકતાઓ અને ઉદ્ભવતા ભાવોનું વર્ણન અનેરો વિનોદ પ્રગટાવી નિબંધોને આસ્વાદ્ય બનાવે છે.‌ ગુજરાતી સાહિત્યમાં ઓછા ખેડાતા એવા પ્રકાર હાસ્યનિબંધોમાં ગોપાલભાઈનો આ સંગ્રહ તાજગી અને નવીનતાનો પડઘો પાડશે.

નિવૃત્ત જીવનમાં આળસની વચ્ચે ઊભરતી ઇચ્છાઓનું વ્યંગાત્મક નિરૂપણ કરતાં હાસ્યનિબંધો સંવેદનાસભર અને સર્જનાત્મક છે. નિખાલસ અને રમૂજી શૈલીમાં લખાયેલા આ નિબંધો હાસ્યની હળવી સફર પર લઈ જાય છે.

લેખક મયૂર ખાવડુ સામા પૂરે તરવાની હિંમત કરી રચે છે નવાનક્કોર ૧૭ હાસ્ય નિબંધો, જેનું શીર્ષક ‘સફેદ કાગડો’ જ હાસ્યમિશ્રિત જિજ્ઞાસા પેદા કરે છે. નિષ્ફળતાને કેન્દ્રમાં રાખી લખાયેલા સામાન્ય પ્રસંગો અને ઘટનાઓમાંથી હાસ્ય નીપજતું જણાય છે.

આપણા ધર્મમાં ૧૮ પુરાણો આવેલાં છે. આ પુરાણોના પાઠથી મનવાંછિત ફળ પ્રાપ્ત થતાં હશે... પણ આજે આશાઓ અને મહત્ત્વાકાંક્ષાઓ પાછળ દોડી રહેલો માણસ ટેન્શન અને સ્ટ્રેસથી પરેશાન છે.

‘લોચા છે બોસ!’ મન્નુ શેખચલ્લીની તાજી હાસ્ય કથાઓનો સંગ્રહ છે જેમાં દરેક પાત્રને કંઈ ને કંઈ લોચા પડે છે. પ્રેમમાં લોચા, રોમાન્સમાં લોચા, લગ્નમાં લોચા, કરિયરમાં લોચા, ક્રાઈમમાં લોચા.. અરે, લોચા મારવામાં પણ લોચા!

ગોલગપ્પા જેવો ગોળમટોળ અને ખાવાનો શોખીન ગગન અને સોટી જેવી પાતળી જયુ- એટલે કે જ્યોત્સના- મળે એટલે પ્રેમ તો થાય જ ને! એમાં વળી ભળે છે રસોઈના રાજા એવા ગગનના મગન મહારાજ અને ‘કરમ કઠિયારાનાં અને જાત ગરાસિયાની’ એવો ગગનનો મુફલિસ દોસ્ત ચંદુ. 

તીરછી નજર’ એ ‘હાસબિલોરી’ અને ‘શબ્દઠઠ્ઠા’ પછીનો રજનીકુમાર પંડ્યાની હાસ્યરચનાઓનો ત્રીજો સંગ્રહ છે.
હાસ્યરચનાનું સર્જન તત્ત્વતઃ તીરછી નજરનો જ ખેલ હોય છે. હાસ્યકારને તીરછી નજરનું વરદાન મળેલું હોય છે. 

ગુજરાતી ભાષાસાહિત્યમાં કિશોરકથાઓ પ્રમાણમાં ખાસ્સી ઓછી લખાઈ છે તે વાત સાચી, પણ ધીરુબહેન પટેલ રચિત ‘કાર્તિક અને બીજા બધા’એ આ ક્ષેત્રમાં એકે હજારા જેવું કામ કર્યું છે તે વાત પણ એટલી જ સાચી. પ્રથમ પુરુષ એકવચનમાં લખાયેલું આ પુસ્તક છે.